Wprowadzenie bardziej wydajnych serwerów 1U oraz serwerów typu blade spowodowało całkowitą zmianę podejścia do klimatyzacji pomieszczeń komputerowych. Dopiero w roku 2001 w Stanach Zjednoczonych zauważono, że zasady projektowania infrastruktury chłodzenia instalacji newralgicznych, takich jak ośrodki przetwarzania danych i serwerownie, nie zmieniły się od roku 1965. Od tego czasu powstało kilka organizacji zajmujących się problemami chłodzenia w Data Center, głównym jest tzw. ASHRAE TC9.9 Committee, która wydała szereg publikacji o nazwie Ashrae Datacom Series.

    W ciągu w sumie krótkiego czasu powstały tysiące stron opracowań oraz wdrożono urządzenia i układy klimatyzacyjne, których celem było poradzenie sobie z problemem wysokich gęstości mocy i to zarówno w Centrach Danych już pracujących, jak i w nowoprojektowanych.
    O ile w nowo projektowanych pomieszczeniach komputerowych wstępnie wiemy w jakich granicach możemy się poruszać, o tyle w istniejących Centrach Danych cały system klimatyzacji musi zostać zmodernizowany i rozbudowany w większości przypadków bez możliwości przerwania pracy centrum.
    Poza prostym, ale skrajnie nieekonomicznym rozwiązaniem zapewniającym dostarczenie np. 25 kW chłodu do każdej obudowy, zaprojektowanie nowego albo rozbudowa istniejącego systemu klimatyzacji stawia przed projektantem wiele trudności oraz generuje wiele możliwych rozwiązań.
    Brak krajowych opracowań oraz trudności z dostępem do opracowań amerykańskich powodują, że użytkownicy i firmy obsługujące centra danych nie zawsze radzą sobie z problemami stojącymi przed systemami klimatyzacji dla stale zwiększających się obciążeń. Frustrację użytkowników działających Centrów pogłębia fakt, że często teoretycznie dysponują one odpowiednim zapasem mocy chłodzenia. W skrajnym przypadku niewydolnego systemu klimatyzacji z jakim się zetknęliśmy, duża serwerownia dysponowała ponad 3-krotnym zapasem mocy chłodniczej w stosunku do rzeczywistych zysków ciepła.
    Mamy nadzieję ze opisane poniżej wskazówki i rozwiązania pomogą inżynierom w dokonaniu najlepszego wyboru z punktu widzenia efektywności, kosztów wdrożenia i eksploatacji systemu klimatyzacji dla współczesnych pomieszczeń komputerowych. Oczywiście wraz ze wzrostem gęstości mocy w centrach przetwarzania danych niezmienne zostają takie parametry jak nadmiarowość, czystość powietrza, bezpieczeństwo pracy, wilgotność itp.

Określenie gęstości mocy
    Do niedawna dla pomieszczenia komputerowego wielkością określającą wytyczne mocy chłodniczej dla klimatyzacji była gęstość mocy przypadająca na jednostkę powierzchni podawana w watach na m2 powierzchni.
    Obecnie przy określeniu ilości ciepła jakie należy usunąć z pomieszczeń komputerowych stosuje się dwa określenia, „gęstości mocy” oraz mocy zainstalowanej w jednej szafie serwerowej. Gęstość mocy zwykle jest określeniem odnoszącym się do powierzchni zajmowanej przez szafy serwerowe wraz z przestrzenią komunikacyjno-serwisową wokół nich.
    Przy projektowaniu trzymanie się wytycznej np. średniej gęstości mocy dla serwerowni jest dzisiaj określeniem niejednoznacznym ze względu na to, że różnice w gęstości mocy na poziomie szafy, rzędu czy poziomie pomieszczenia mogą się bardzo różnić, a różnice te mają decydujący wpływ na konstrukcję systemu chłodzenia. Określenie średniej gęstości mocy dla rzędu lub wydzielonej strefy wysokiej gęstości mocy powinno raczej być wynikiem pracy projektanta, a nie wytyczną Inwestora.
    Na szczęście od dłuższego czasu wytyczne dla projektowania nowych pomieszczeń komputerowych w których planowane jest użycie np. serwerów typu Blade, opierają się na wstępnym określeniu przez zamawiającego jaka będzie ilość szaf rakowych nisko- i średnio obciążonych (np. do 6 kW) oraz podaniu ilości szaf wysoko-obciążonych (np. do 25 kW).

Określenie sposobu rozdziału powietrza w pomieszczeniu
(...)