Maksymalna zawartość pary wodnej w powietrzu maleje wraz ze spadkiem temperatury, np. przy -5oC wynosi 2,5 g/kg suchego powietrza, przy -25oC – tylko 0,4 g/kg. W zależności od potrzeb, powietrze w instalacji klimatyzacyjnej jest nawilżane w parowniku lub za pomocą baterii atomizerów hydrodynamicznych. Istnieją instalacje klimatyzacyjne, np. w Zamku Królewskim w Warszawie, dla których minimalna temperatura powietrza atmosferycznego wynosi -5oC, tak więc, w przypadku niższej temperatury powietrze należy dowilżać. Przedmiotem artykułu jest dowilżanie powietrza za pomocą atomizerów naddźwiękowych. 

Atomizer jest to rozpylacz cieczy wytwarzający krople o średnicy wynoszącej od kilku do kilkunastu mikrometrów. Atomizer gazodynamiczny wyposażony w dysze lub dysze Lavala nazywany jest naddźwiękowym; może on być jedno- lub dwustrumieniowy. Ten ostatni wykonywany jest w dwóch wariantach [1]:
• o zderzających się strumieniach,
• o wzajemnie współdziałających strumieniach współosiowych.

Zasada działania
Wypływająca woda zostaje wstępnie rozpylona, przy czym należy podkreślić, że maksymalna średnica kropel wynosi kilkadziesiąt mikrometrów, a zatem są to jeszcze krople stosunkowo dużych rozmiarów. Krople rozpędzane są w strumieniu naddźwiękowym, a ostateczne rozpylenie następuje w wyniku zderzenia się dwóch takich strumieni. W ten sposób atomizer wytwarza suchą mgłę. Warto zwrócić uwagę, że prędkość względna dwóch zderzających się kropel może przekraczać wartość 1000 m/s.
Atomizer wytwarza suchą mgłę tylko wtedy, gdy strumień masy rozpylanej cieczy nie przekracza pewnej wartości granicznej. W razie przekroczenia granicznej wartości strumienia objętości wody najpierw powstaje mgła mokra,
a następnie pojawiają się grube opadające krople. Sposób wyznaczenia strumienia wody rozpylanej przedstawiono w dalszej części artykułu.

Rys. 1. Atomizer o zderzających się strumieniach w tunelu aerodynamicznym
Rys. 2. Wizualizacja wypływu ze skośnymi falami uderzeniowymi przy M=2