Stwarzanie warunków, w których człowiek odczuwałby stan komfortu cieplnego stanowi główny cel projektowania i wykonywania instalacji grzewczych oraz klimatyzacyjnych. Potrzeba zapewnienia komfortu cieplnego ma też swoje uzasadnienie w przypadkach uzyskania oczekiwanej wydajności pracy. Manualne i intelektualne zdolności człowieka osiągają maksimum wtedy, gdy człowiek znajduje się w warunkach komfortu cieplnego [2].

Komfort cieplny, zgodnie z definicją zawarta w normie PN-85/N-08013 [4], jest określany jako wyrażenie zadowolenia ze środowiska termicznego. Inne jego definicje można znaleźć w [1]. I tak, komfortem cieplnym określa się stan, w którym człowiek nie czuje chłodu ani ciepła lub określa się go jako najkorzystniejsze warunki mikroklimatu pomieszczenia, w którym człowiek czuje się dobrze, a gospodarka cieplna jego ustroju przebiega najekonomiczniej. Odczucia cieplne człowieka są ściśle związane z równowagą cieplną ciała ludzkiego i jego układem termoregulacji. Człowiek znajduje się w równowadze cieplnej, gdy wewnętrzne wytwarzanie ciepła w jego organizmie jest równe utracie ciepła do otoczenia [4]. Wynikiem działania układu termoregulacyjnego organizmu człowieka jest utrzymanie prawie stałej temperatury wewnętrznej, czyli 37?C?0,3.

Niezależnie od rodzaju środowiska termicznego (zimne, umiarkowane, gorące) przez właściwy dobór parametrów środowiskowych, zestawu odzieży, dopasowanych do aktywności fizycznej ludzi, możliwe jest zapewnienie komfortowych warunków przebywania oraz pracy. Zapewnienie komfortu cieplnego jest czynnikiem wpływającym nie tylko pracy dobre samopoczucie ludzie, lecz także na wydajność pracy.

• Definicje i parametry komfortu
• Ocena komfortu termicznego za pomocą wskaźników