Płaskie przepustnice jednopłaszczyznowe stanowią istotny element instalacji inżynierskich stosowanych w szeroko rozumianej inżynierii środowiska, pełniąc dwie zasadnicze funkcje regulując lub odcinając przepływ medium w kanałach lub rurociągach. Główne cechy stanowiące o popularności przepustnic w różnych gałęziach przemysłu to niski koszt instalacji i eksploatacji oraz mały spadek ciśnienia dla przepustnicy całkowicie otwartej. Z przepływem medium w instalacji wyposażonej w przepustnicę wiąże się szereg zjawisk, np. w przypadku wody jest to między innymi możliwa kawitacja, a także podobnie jak w przypadku przepływu gazu zjawisko kontrakcji, czy powstawania momentu obrotowego na osi przepustnicy na wskutek działania sił aerodynamicznych lub hydrodynamicznych oddziałujących na powierzchnię przepustnicy. Zjawiska te były wcześniej opisywane i badane [1] [2] [4]. Obecnie wykorzystanie płaskich przepustnic do regulacji przepływu powietrza w systemach wentylacyjnych, zyskuje coraz większą popularność, ze względu na duże możliwości w zakresie oszczędności energii. Poniższe opracowanie stanowi nowe podejście do badania płaskich przepustnic, pozwalające na wyznaczanie charakterystyk bez konieczności prowadzenia dużej ilości badań eksperymentalnych. W pierwszej kolejności opisano sposób wyznaczania współczynników kontrakcji, który może stanowić przeciwwagę do skomplikowanych i kosztownych badań.

Dekompozycja kształtu
(...)

Warunek brzegowy – Profil prędkości na wlocie
(...)

Zasięg zaburzenia wprowadzanego przez przepustnicę
(...)

Współczynnik kontrakcji – definicja
(...)

Wnioski
    Na podstawie uzyskanych wyników można wnioskować, że do wyznaczania współczynnika kontrakcji można stosować zaproponowaną w artykule metodę.
    Dopracowania wymaga zbadanie wpływu miejsca uwalniania linii prądu na otrzymywane wyniki oraz w przypadku zaistnienia takiej zależności wskazanie optymalnego położenia odcinka, z którego uwalniane są linie prądu.