Roczny przyrost światowej produkcji termoelektrycznych urządzeń chłodniczych obecnie wynosi 20-30% i jest kilkakrotnie wyższy od tego samego wskaźnika charakteryzującego całą branżę chłodniczą. Czynnikiem dodatkowo przyśpieszającym wkroczenie termoelektryczności w kiedyś niedostępne dla niej obszary techniki chłodniczej jest duży postęp na drodze zapewnienia energooszczędności urządzeń chłodniczych [1]. W odniesieniu do handlowego sprzętu chłodniczego, a mianowicie stacjonarnych chłodziarek i witryn sklepowych, wspomniany postęp uzyskano dzięki zastosowaniu oryginalnego sposobu regulacji temperatury w komorze chłodziarek termoelektrycznych (ChT) [2,3]. Z kolei system regulacji temperatury często jest integrowanym elementem układu zasilania elektrycznego. Celem danego opracowania jest zapoznanie czytelników z rozwiązaniami technicznymi źródeł zasilania współczesnych ChT i ich analiza porównawcza.

    Jako źródła zasilania chłodziarek termoelektrycznych zastosowanie znajdują: prostowniki prądu przemiennego, akumulatory, prądnice prądu stałego, przetworniki fotoelektryczne itp. Zasilanie agregatów termoelektrycznych z sieci jedno- lub trójfazowego prądu przemiennego jest możliwe jedynie z użyciem prostownika. Bezpośrednie podłączenie agregatu lub pojedynczego modułu do sieci prądu przemiennego prowadzi do szybkiego rozgrzania obu spoin modułu, które odbywa się w ciągu od kilku sekund do kilku minut w zależności od wartości napięcia i efektywności odprowadzenia ciepła. Efektem tego jest roztopienie lutu i zniszczenie modułu.

Układy transformatorowe
    Najstarszym rozwiązaniem technicznym zasilania elektrycznego ChT jest tzw. transformatorowy układ, który zawiera transformator obniżający (napięcie), diody, wygładzający filtr kondensatorowy, oraz elementy dodatkowe i zabezpieczające, na przykład wyłącznik, bezpiecznik topikowy i sygnalizację za pomocą diod świecących lub innego typu. Układy transformatorowe można podzielić na 2 rodzaje: układy z punktem środkowym i dwiema diodami oraz układy z czterema diodami (tzw. mostek Graetza), pokazany na rys. 1. Laboratoryjne układy zasilania (rys. 2) zwykle są dodatkowo wyposażone w przyrządy pomiarowe oraz autotransformator TR1, pozwalający na regulowanie napięcia na wejściu prostownika, a tym samym i na jego wyjściu, czyli w ten sposób regulowanie wydajności chłodniczej agregatu ChT, bądź poziomu temperatury w komorze ChT. Nieodzownymi elementami tak rozbudowanego układu są woltomierz i amperomierz, umożliwiające kontrolę bieżącej wartości natężenia prądu stałego i napięcia w obwodzie chłodziarki.