EPEE (European Partnership for Energy and the Environment), jest to międzynarodowe porozumienie wytwórców z dziedziny chłodnictwa i klimatyzacji, zainteresowanych tą branżą na rynku europejskim. EPEE stało się znane zwłaszcza dzięki swej decydującej roli w procesie powstawania i wdrażania rozporządzenia dotyczącego gazów fluoropochodnych (EU-VO 842/2006) i zaangażowaniu w to, aby gazy z grupy HFC również w przyszłości mogły być stosowane. Jednakże EPEE nie tylko w dziedzinie czynników chłodniczych jest aktywne... 

    Z EPEE jest nierozłącznie związany generał Friedrich P. Busch, który od mniej więcej 20 lat na stanowisku Dyrektora Generalnego EPEE w Brukseli walczy o interesy branży. W poprzednich latach jego zaangażowanie koncentrowało się w pierwszym rzędzie na fluorowych czynnikach chłodniczych, których przyszłość została postawiona i w pewnym stopniu w dalszym ciągu stoi pod znakiem zapytania. Przede wszystkim zajęto się rozporządzeniem EU-VO 2037/2000, które reguluje wycofywanie czynników z grupy CFC i HCFC, a także, co jest aktualne, rozporządzenie w sprawie gazów fluoropochodnych 842/2006, które kładzie nacisk na szczelność instalacji i na fachowość personelu obsługującego.
    Tutaj EPEE grało kluczową rolę, jako że całkowity zakaz czynników z grupy HCFC mógłby być nie do zniesienia dla branży, gdyż substancje alternatywne nie dla każdego zastosowania i każdego typu urządzenia są do dyspozycji. Friedrich Busch twierdzi: „Wszystkie czynniki chłodnicze, czy to chodzi o HCFC, czy o tzw. czynniki naturalne jak CO₂ lub amoniak, mają swoje prawo do istnienia. W pierwszym rzędzie powinno się rozpatrywać efektywność energetyczną instalacji, gdyż ta w sposób ostateczny wpływa na emisję CO₂. Redukcja tej emisji leży nam w EPEE na sercu. Stąd założyliśmy sobie, że rozporządzenie n/t gazów fluoropochodnych zwraca uwagę na szczelność instalacji, a nie tylko na zakaz stosowania czynników HCFC. Czynniki z tej grupy są w wielu przypadkach przynajmniej dotychczas najbardziej efektywnymi czynnikami.”

Plakietka Eco dla pomp ciepła
    EPEE walczy jednakże także na całkiem innych frontach. Można tu wymienić przykładowo nową plakietkę Eco dla pomp ciepła, która jest przydzielana od grudnia ostatniego roku. Chodzi tu o wyróżnienie szczególnie efektywnych, napędzanych elektrycznie lub ogrzewanych gazem pomp ciepła dla potrzeb ogrzewania, o mocy cieplnej do 100 kW, które opcjonalnie mogą być stosowane do przygotowania ciepłej wody użytkowej lub do chłodzenia.
    Rynek w dziedzinie pomp ciepła eksplodował w ostatnim roku na skutek rosnących kosztów energii i deficytu ropy naftowej. Pompy ciepła stanowią tu skuteczne rozwiązanie, które ponadto powoduje znaczne obniżenie emisji CO₂. Studia przeprowadzone przez Międzynarodową Agencję Energetyczną (IEA) potwierdzają, że możliwe jest obniżenie światowej emisji CO₂ o 6% przy zwiększeniu ilości pomp ciepła o 30%. EPEE zaangażowało się we wprowadzenie odznaczenia Eco Label i współpracowało przy stawianiu wymagań do spełnienia przez pompy ciepła dla uzyskania tego odznaczenia. Należą do tego także czynniki chłodnicze. Tak więc potencjał efektu cieplarnianego (GWP) dla zastosowanego czynnika chłodniczego nie może przekraczać wartości 2000, co oznacza, że np. R407C, najczęściej stosowana substancja spełnia wymagania Eco Label.

EcoDesign
Dyrektywa EcoDesign 2005/32/EC, dotycząca wszystkich produktów zużywających energię, zwanych krótko w żargonie UE – EuP (energy using products) również skierowana jest na ekologię. Także tu EPEE uruchomiła studia, które stanowię jedną z najważniejszych podstaw dla przekształcenia wytycznych: w trzech krokach utworzono listę wszystkich EuP (jest ich ponad 600), które zostały podzielone na 57 kategorii, z których w ostatnim kroku 25 uznano jako priorytet A i 9 – jako priorytet B. Kryterium stanowiły aspekty ekologiczne i przydatność rynkowa kategorii lub samych produktów. Szczególnie istotne dla przemysłu chłodniczego i klimatyzacyjnego są przykładowo sprężarki, agregaty chłodnicze, systemy klimatyzacyjne i pompy ciepła, a także dystrybutory napojów. „EcoDesign, to nie jest abstrakcyjna koncepcja, lecz dotyczy całej naszej branży. Widzimy nasz udział, jako nieodzowny w procesie decyzyjnym od jego początku. Tylko w ten sposób możemy zapewnić, że przedstawiciele branży muszą być w to wprowadzeni i nie dopuścić, aby były podejmowane decyzje rozmijające się z rzeczywistością i możliwościami technicznymi”, stwierdza Busch.